Γενικά

Το «Σεμινάριο Φωτογράφισης και Κριτικής» τού «Φωτογραφικού Κύκλου», που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από το 1987, έχει εδραιωμένη πλέον φήμη μεταξύ των παλαιών μαθητών και μελών, πρώτον για την εκπαιδευτική χρησιμότητά του και δεύτερον για την καλή παρέα και διασκέδαση. Μέχρι σήμερα το σεμινάριο φωτογράφισης και κριτικής το έχουν παρακολουθήσει τα περισσότερα μέλη τού «Κύκλου» (μερικά από τα οποία δύο, τρεις ή και περισσότερες φορές) και όλοι έχουν πολύ ωφεληθεί, ασχέτως αν κατά τη διάρκεια τού σεμιναρίου έτυχε ή όχι να ξεπεράσουν φωτογραφικά τον εαυτό τους. Η λογική του στηρίζεται αφενός στην μελέτη όλων των φωτογραφικών λήψεων κάθε ημέρας και αφετέρου στην εξάσκηση τής κριτικής ματιάς. Υποβάλλει ο καθένας τις φωτογραφικές του απόπειρες του στην κρίση όλων, αλλά ταυτόχρονα ασκείται στην κριτική αντιμετωπίζοντας ψύχραιμα τη δουλειά των άλλων, μια και με τη δική του είναι συναισθηματικά μπλεγμένος.

Όσοι το έχουν παρακολουθήσει μέχρι σήμερα συμφωνούν ότι αποτελεί εντελώς απαραίτητη συνέχεια τού «Σεμιναρίου Εισαγωγής στην Καλλιτεχνική Φωτογραφία», μετατρέποντας τις θεωρητικές αρχές και κατευθύνσεις σε πράξη. Δεν είναι απλώς η πράξη μετά τη θεωρία, αλλά η θεωρία μέσα από την καθημερινή πράξη.

Τόπος διεξαγωγής

Το πρώτο σεμινάριο που έγινε δοκιμαστικά στην Παροικιά τής Πάρου το 1987 (σε συνεργασία με τον John Pack και το Aegean School of Fine Arts) υπήρξε μερικώς αποτυχημένο, διότι οι συμμετέχοντες έδωσαν πολύ μεγαλύτερο βάρος στον τομέα τής διασκέδασης, από ότι σε αυτόν τής εκπαίδευσης και τής εργασίας. Τα σεμινάρια που ακολούθησαν έγιναν στην Αθήνα τον μήνα Αύγουστο. Ούτε αυτά υπήρξαν απολύτως πετυχημένα, διότι οι συμμετέχοντες δεν μπόρεσαν (όπως έπρεπε) να αφοσιωθούν αποκλειστικά στο σεμινάριο. Παρέμειναν οι περισσότεροι εγκλωβισμένοι στις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις τους. Τα παθήματα έγιναν μαθήματα και έτσι από το 1992 τα σεμινάρια καθιερώθηκε να γίνονται σε παραθαλάσσιο ξενοδοχείο τής Πάρου, ώστε οι συμμετέχοντες να βρίσκονται μακριά από τους χώρους τής καθημερινής τους απασχόλησης. Καθιερώθηκε επίσης αυστηρό πρόγραμμα με πολλή δουλειά και φυσικά με παράλληλη διασκέδαση. Από τότε όμως κατακτήθηκε η ζητούμενη ισορροπία δουλειάς (πρωτίστως) αλλά και διασκέδασης. Επίσης, οι ημερομηνίες μεταφέρθηκαν από τον Αύγουστο στις αρχές Ιουλίου, έτσι ώστε και οι τιμές των ξενοδοχείων να είναι πιο λογικές και η πολυκοσμία λιγότερη.

Από το 1999 το σεμινάριο μεταφέρθηκε σε παραθαλάσσιο ξενοδοχείο τής Σύρου. Η αλλαγή αυτή έδωσε νέα ώθηση στο σεμινάριο που ωφελήθηκε από τις ιδιαιτερότητες τής Σύρου, όπως είναι η μεγάλη ποικιλία φωτογραφικών θεμάτων (αγροτική και αστική ζωή, ποικιλία αρχιτεκτονικής, εναλλαγές φυσικού περιβάλλοντος), οι μικρές αποστάσεις, η μεγάλη και αξιόλογη πόλη και η απουσία έντονου καλοκαιρινού (και «ξεμυαλιστικού») ύφους «νησιού διακοπών».

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά τής Σύρου, καθώς και η μικρή της απόσταση από την Αθήνα, οι συγκριτικά χαμηλές τιμές της, η ύπαρξη μεγάλου νοσοκομείου (!), η χειμωνιάτικη ζωή τού νησιού και άλλα πολλά έπεισαν εμένα και τη γυναίκα μου, τη Νανά Καραμαγκιώλη, να εγκατασταθούμε από το 2000 μόνιμα στη Σύρο, και να κτίσουμε ένα σπίτι (με σχέδια και διακόσμηση τής Νανάς), που να περιλαμβάνει και έναν εξειδικευμένο σεμιναριακό χώρο. Το σπίτι και ο σεμιναριακός χώρος εγκαινιάστηκαν τον Ιούνιο τού 2001 και από τότε διεξάγονται σε αυτόν διάφορα σεμινάρια σε όλη τη διάρκεια τού χρόνου, ενώ παράλληλα εκεί έχει την έδρα του και ο «Φωτογραφικός Κύκλος Σύρου».

Η αλλαγή τού τόπου διεξαγωγής των σεμιναρίων από ξενοδοχείο σε σπίτι έφερε πολλές και ουσιαστικές βελτιώσεις. Πριν από όλα μείωσε το κόστος διαμονής περίπου στο μισό. Ο λόγος είναι ότι μόνον ξενοδοχεία πρώτης κατηγορίας (και κατά συνέπεια ακριβά) μπορούσαν να διαθέτουν μεγάλη αίθουσα για σεμινάρια και χώρους λουτρών για διαμόρφωση σκοτεινού θαλάμου. Και βεβαίως όταν τα παραχωρούσαν περίμεναν ότι όλοι οι συμμετέχοντες θα έμεναν σε αυτά. Τώρα όμως οι συμμετέχοντες μπορούν πλέον να επιλέγουν ελεύθερα το μέρος τής διαμονής, από ταπεινό κάμπινγκ, μέχρι ακριβό ξενοδοχείο και να διαπραγματεύονται επίσης ελεύθερα τις τιμές.

Άλλη σημαντική βελτίωση είναι η ποιότητα τού σκοτεινού θαλάμου και των εμφανίσεων. Τα φιλμ που εμφανίζονταν κατά το παρελθόν είχαν τόσους λεκέδες που ήταν προβληματική η ποιοτική τους εκτύπωση. Στον (αλήστου μνήμης) μόνιμο θάλαμο τού «Κύκλου» στη Σύρο το νερό, φιλτραρισμένο μέσα από ειδικά μηχανήματα, ήταν πολύ καλύτερο ακόμα και από αυτό τής Αθήνας. Βέβαια, από το 2007 η παρουσία τής ψηφιακής τεχνολογίας οδήγησε σε σταδιακή μείωση των εμφανίσεων αναλογικών φιλμ και τέλος στην πλήρη κατάργηση και αυτού τού θαλάμου.

Οι συνθήκες επίσης των προβολών έχουν βελτιωθεί σημαντικότατα. Οι μόνιμες εγκαταστάσεις πλέον περιλαμβάνουν ό,τι καλύτερο μπορεί να προβλεφθεί (βιντεοπροβολέα, στερεοφωνική εγκατάσταση, μικροφωνική εγκατάσταση, βίντεο αναλογικό, βίντεο ψηφιακό, DVD, BLU-RAY, ψηφιακή βιντεοκάμερα, δυνατότητα προβολής αρνητικών ως θετικών, δυνατότητα προβολής μέσω Η/Υ κλπ) και συνεχώς ανανεώνονται και βελτιώνονται.

Η απουσία επίσημου μπαρ-καφενείου, όπως συνέβαινε στα ξενοδοχεία, μάς δίνει τη δυνατότητα να καταναλώνουμε κατά τα διαλείμματα ποτά και εδέσματα καλύτερης ποιότητας και πολύ χαμηλότερου κόστους.

Το σημαντικότερο όμως είναι το γεγονός πως η ύπαρξη ενός μεγάλου ιδιωτικού χώρου με βεράντες, ψησταριές κλπ δίνει τη δυνατότητα για παράταση των συζητήσεων και κατά τις βραδινές ώρες και για διοργάνωση δείπνων και άλλων νυκτερινών εκδηλώσεων με «σπιτικό» χαρακτήρα.

Το σπίτι και ο «Κύκλος»

Το σπίτι βρίσκεται στη θέση «Αμάραντος» (ονομασία πολύ παλιά, που χρησιμοποιείται μόνον στα συμβόλαια), εκεί ακριβώς όπου τελειώνει το Μάννα (προσοχή: το Κάτω Μάννα) και αρχίζει η Βάρη. Μετά τη στροφή τής Αζολίμνου και μόλις από μακριά φανεί το διάσημο στη Σύρο νυκτερινό κέντρο Νεράιδα (σήμερα Παιχνιδότοπος), ένας μικρός τσιμεντένιος αγροτικός δρόμος (με μια αυτοσχέδια πινακίδα με την ονομασία «Αμάραντος») συνολικού μήκους 800μ. οδηγεί στο κτήμα. Η μετάβαση στο κτήμα μπορεί να γίνεται με λεωφορείο μέχρι την αρχή αυτού τού μονοπατιού κι από κει με τα πόδια (10 λεπτά ανέβασμα, 5 λεπτά κατέβασμα). Μπορεί όμως να έρχεται κανείς και με ταξί (περίπου 5 Ευρώ από την Ερμούπολη). Οι περισσότεροι ταξιτζήδες γνωρίζουν ήδη το όνομα «Φωτογραφικός Κύκλος» ή πάντως ότι το σπίτι έχει κάποια σχέση με τη φωτογραφία.

Όλος ο υπόγειος χώρος (270 περίπου τετραγωνικά) είναι αφιερωμένος στα σεμινάρια και κτισμένος ειδικά γι αυτά. Μεγάλη αίθουσα σεμιναρίων (120 τ.μ.) πλήρως εξοπλισμένη. Σκοτεινός θάλαμος (που μετατράπηκε πλέον σε πλυσταριό-αποθήκη), βοηθητικοί χώροι, δωμάτια φιλοξενίας των εργαζομένων και διδασκόντων, ακόμα και τραπέζι τού ping-pong. Και όλα αυτά μέσα σε ένα κτήμα 6.200 τ.μ. που βλέπει από παντού τη θάλασσα. Νότια την Πάρο και την Αντίπαρο. Βόρεια την Ερμούπολη και την Τήνο. Οι φανατικοί τής Μυκόνου τη «νιώθουν» προς τα ανατολικά, αλλά δεν τη βλέπουν γιατί την κρύβει ένας λόφος. Το κτήμα αυτό βρίσκεται στην ανατολική πλευρά τού νησιού σε απόσταση 4-5 χιλιομέτρων από το κέντρο τής πρωτεύουσας τού νησιού, τής Ερμούπολης. Ο ισόγειος χώρος είναι η κατοικία μας. Ο χώρος αυτός, (άλλα 240 τ.μ.) χρησιμοποιείται επίσης από τα μέλη τού σεμιναρίου στη διάρκεια των διαλειμμάτων, των κοινών συναντήσεων, των πάρτι κλπ. (με την εξαίρεση βέβαια των υπνοδωματίων).

Μόρφωση και διασκέδαση

«Δεν θέλω να μαυρίζω χαζός» λέγανε πριν από πενήντα χρόνια τα σλόγκαν των πρώτων γαλλικών προγραμμάτων μορφωτικού τουρισμού. Είναι γεγονός ότι οι διακοπές είναι ιδιαίτερα πολύτιμες και μάλλον σύντομες, για να θυσιαστεί είτε το μπάνιο και η διασκέδαση είτε η άσκηση τής τέχνης που κάποιος αγαπάει. Έτσι η λογική τού σεμιναρίου είναι να γίνεται εκμετάλλευση μέρους των καλοκαιρινών διακοπών, με μπάνια και βραδινούς χορούς, και παράλληλα να γίνεται με σοβαρότητα και η φωτογραφία. Πάρτι ή δείπνα μπορούν να διοργανώνονται και στο ίδιο το κτήμα, που διαθέτει όλες τις σχετικές ευκολίες. Αρκεί οι συμμετέχοντες να αναλαμβάνουν οι ίδιοι τη διοργάνωση, τη συλλογή των χρημάτων, την προμήθεια των υλικών, την παρασκευή των φαγητών και την καθαριότητα. Μπορεί επίσης να διοργανώνονται ομαδικές έξοδοι σε ταβέρνες και μπαράκια. Ο καθένας όμως θα ρυθμίσει μόνος την αντοχή του. Το σίγουρο πάντως είναι πως η περίοδος τού σεμιναρίου δεν είναι περίοδος ξεκούρασης. Και το επίσης σίγουρο είναι πως πρέπει να προηγείται σαν στόχος η φωτογράφιση και να ακολουθεί η διασκέδαση. Να μην ξεχνάμε ότι το θερινό σεμινάριο είναι μάθημα σε συνθήκες διασκέδασης και όχι το αντίθετο.

Συμμετέχοντες

Η αρχική ιδέα ήταν ότι στο σεμινάριο μπορούσαν να συμμετέχουν μόνον όσοι είχαν παρακολουθήσει ένα από τα εισαγωγικά σεμινάρια του «Κύκλου». Άλλωστε πρόκειται για την απαραίτητη πρακτική «επέκταση» τού εισαγωγικού σεμιναρίου. Χωρίς αυτήν την «επέκταση» η μόρφωση που προέρχεται αποκλειστικά από το εισαγωγικό σεμινάριο είναι ελλιπής. Γι αυτό και αρχικά το σεμινάριο ονομαζόταν «Προχωρημένο». Στην πορεία διαπιστώθηκε ότι όσοι κατ’ εξαίρεσιν το παρακολούθησαν χωρίς να έχουν παρακολουθήσει πρώτα το εισαγωγικό ωφελήθηκαν εξίσου με τους παλιούς, αν και ταλαιπωρήθηκαν περισσότερο από αυτούς. Έτσι από το 2006 αποφασίστηκε να είναι ελεύθερη η συμμετοχή σε όσους το επιθυμούν. Σ΄ αυτή όμως την περίπτωση καλό θα ήταν οι εντελώς «αμύητοι» να έχουν διαβάσει προηγουμένως ένα ή περισσότερα από τα θεωρητικά βιβλία μου, ώστε να είναι ενήμεροι για το βασικό περιεχόμενο της διδασκαλίας μου.

Οι συγγενείς και φίλοι όσων συμμετέχουν είναι ευπρόσδεκτοι, αρκεί να τους εξηγηθεί πως τις πρωινές ώρες θα μένουν μόνοι τους γιατί οι συμμετέχοντες θα παρίστανται στις συναντήσεις κριτικής. Μπορούν όμως να είναι μαζί τους σε όλες τις εκτός μαθημάτων εκδηλώσεις και ιδιαιτέρως τα βράδια. Στη διάρκεια των βραδινών προβολών επιτρέπεται η παρουσία φίλων και επισκεπτών. Στη διάρκεια όμως των πρωινών συναντήσεων απαγορεύεται απολύτως και χωρίς εξαιρέσεις η παρουσία φίλων, επισκεπτών, μελών ή μη μελών. Όσοι παρίστανται πρέπει να συμμετέχουν στο σεμινάριο.

Διαμονή

Οι συμμετέχοντες μπορούν να καταλύσουν σε οποιοδήποτε ξενοδοχείο επιθυμούν. Από camping μέχρι και σε ακριβούς ξενώνες. Δηλαδή περίπου από 9 μέχρι 160 ευρώ τη βραδιά. Μια ενδεικτική λίστα ξενοδοχείων και δωματίων βρίσκεται στη διάθεση των συμμετεχόντων, για να επικοινωνήσουν απευθείας και να κλείσουν δωμάτιο. Αν ψάχνουν για συγκάτοικο, ας μας το πουν και θα μεσολαβήσουμε. Οι πιο κοντινές περιοχές είναι η Ερμούπολη (5 χλμ από την κεντρική πλατεία της), η Αζόλιμνος (2 χλμ), ο Όρμος Βάρης (3 χλμ) και η Φάμπρικα (3 χλμ.). Η «Βάρη» έχει την προτίμησή μου για λόγους αισθητικούς, αλλά και, σε σχέση με την Ερμούπολη, για λόγους ησυχίας. Η «Βάρη» βρίσκεται πλάι σε στάση λεωφορείου. Έχει επίσης ταβέρνες και μπαράκια. Επειδή μάλιστα εκεί καταλύουν οι περισσότεροι συμμετέχοντες στο σεμινάριο, διευκολύνονται οι παρέες και οι μετακινήσεις. Αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή, ακόμα και στη δυτική πλευρά (π.χ. Γαλησσάς), η απόσταση από το κτήμα τού «Κύκλου» δεν υπερβαίνει τα 7 με 8 χιλιόμετρα. Τα περισσότερα ενοικιαζόμενα δωμάτια έχουν κουζινίτσα και μπάνιο. Να προτιμήσετε ξενοδοχείο που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, ώστε να είναι εύκολο να γίνεται κάθε μέρα μια γρήγορη βουτιά. Η περίοδος τού σεμιναρίου δεν είναι περίοδος για μετάβαση σε μακρινές παραλίες και για πολύωρα θαλάσσια μπάνια.

Μετακινήσεις

Οι μετακινήσεις μέσα στο νησί μπορούν να γίνονται με λεωφορεία (πυκνά και πολλά δρομολόγια) ή με ταξί. Καλύτερα όμως είναι είτε να φέρει κανείς δικό του δίκυκλο ή αυτοκίνητο (και ενδεχομένως να μοιραστεί τα έξοδα και με άλλους) ή να νοικιάσει επιτόπου αυτοκίνητο ή μηχανάκι. Αν μάλιστα συνενωθούν 4 ή 5 άτομα, τότε το κόστος είναι πολύ προσιτό. Για ενοικίαση αυτοκινήτου ρωτήστε μας.

Περιεχόμενο σεμιναρίου και εκπαιδευτικές συμβουλές

Το σεμινάριο έχει τρία σκέλη: Την καθημερινή φωτογράφιση, την καθημερινή κριτική όλων ανεξαιρέτως των λήψεων και την προβολή DVD καλλιτεχνικού περιεχομένου με εν συνεχεία συζήτηση. Η συνεχής εξάσκηση, έξω από περισπασμούς, καθώς και η καθημερινή κριτική τόσων πολλών φωτογραφιών πετυχαίνουν τον συνδυασμό τής πράξης με τη θεωρία, δίνοντας ταυτόχρονα μια γεύση τής συνεχούς ροής τής καλλιτεχνικής πρακτικής μέσα στη ζωή μας, χωρίς συγκεκριμένους στόχους και χωρίς μελοδραματικές εξάρσεις επιτυχίας ή αποτυχίας. Η αναζήτηση και προσέγγιση διαφορετικών θεμάτων, οι εκπλήξεις που επιφυλάσσει ο κάθε φωτογράφος τόσο στον εαυτό του όσο και στους υπολοίπους, η δυνατότητα να παρατηρεί και να σχολιάζει όχι μόνον δικές του αλλά και φωτογραφίες τρίτων των οποίων παρακολουθεί τις προσπάθειες, οξύνουν το κριτικό μάτι και οδηγούν σε βαθύτερες αναλύσεις και συζητήσεις.

Η καθημερινή κριτική των φωτογραφιών θα δημιουργήσει πολλές στενοχώριες. Το ζητούμενο όμως δεν είναι η πλασματική ευτυχία μιας τυπικής επιδοκιμασίας, αλλά η πίεση προς την κατεύθυνση καλύτερης φωτογραφίας και σωστότερης μεθόδου δουλειάς. Αυτή όμως η κριτική θα είναι πάντα σχετική με την συγκεκριμένη δουλειά και τα όρια τού συγκεκριμένου φωτογράφου, όπως παρουσιάζονται μέσα από τις φωτογραφίες του. Οι επιλεγμένες φωτογραφίες μπορεί στο μέλλον να θεωρηθούν ανεπαρκείς ή αφελείς. Κατά τη στιγμή όμως τής κριτικής έδειξαν μια θετική εξέλιξη που έπρεπε να επισημανθεί. Είναι πιο σημαντικό να εθιστεί ο φωτογράφος σε έναν τρόπο και μια μέθοδο εργασίας, παρά να αποκτήσει δυο-τρεις καλές φωτογραφίες για την προσωπική του συλλογή. Ο τρόπος που γίνεται η κριτική προσαρμόζεται στον φωτογράφο, στον τρόπο κάθε φορά τής δουλειάς του και στο είδος τής φωτογραφίας του. Ο ρυθμός προβολής των φωτογραφιών (άλλοτε γρήγορος και άλλοτε αργός) συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Στοιχείο τού περιεχομένου τού σεμιναρίου είναι να μάθει ο φωτογράφος να αποδέχεται την απόρριψη σαν εργαλείο σκέψης και μελέτης και να απολαμβάνει τον έπαινο σαν τυχαίο περιστατικό και όχι σαν στόχο.

Οι βραδινές προβολές βοηθούν πολύ αυτό το κλίμα σοβαρής «διασκέδασης» και γόνιμου προβληματισμού. Οι ταινίες που προβάλλονται (κινηματογραφικά έργα, θεατρικές παραστάσεις, ντοκιμαντέρ και συνεντεύξεις για καλλιτεχνικά θέματα, μουσικές εκτελέσεις, χορογραφίες κλπ) έχουν στόχο να εξηγήσουν εν μέρει και την προσωπική μου στάση απέναντι στην τέχνη και τη φωτογραφία.

Και σαν αντίβαρο - ή συμπλήρωμα - τής σωματικής κούρασης και τής πνευματικής έντασης υπάρχει η διασκέδαση, η παρέα, η συναδέλφωση με ανθρώπους που τους απασχολούν στον ίδιο βαθμό πράγματα που δεν είναι το ίδιο σημαντικά για το ευρύ κοινό. Πρόκειται δηλαδή (σε μικρογραφία) για το πρότυπο μιας ιδανικής ζωής με γλέντι, δουλειά και πνευματικό περιεχόμενο.

Είναι καλό να επιλέγει ο καθένας ένα φωτογραφικό θέμα. Ενδεχομένως ένα θέμα που να συνδέεται με το νησί και τη ζωή του. Ή και ένα θέμα άσχετο από το νησί, το οποίο όμως ενδιαφέρει τον φωτογράφο. Το σημαντικότερο είναι ότι με μια συγκεκριμένη θεματολογία θα αντιμετωπίζονται ευκολότερα τα δημιουργικά αδιέξοδα. Η θεματολογία μπορεί να αλλάζει από μέρα σε μέρα. Πάντως η κάθε σειρά φωτογραφιών πρέπει να στοχεύει κάπου. Πρέπει επίσης να αποφεύγονται οι φωτογραφικές φλυαρίες και οι «τυχαίες» φωτογραφίες.

Η φωτογράφιση πρέπει να γίνεται μεθοδικά, με αυτοσυγκέντρωση και προγραμματισμό και κατά προτίμηση «κατά μόνας». Αν γίνει έτσι, τότε μία με δύο το πολύ ώρες ημερησίως υπεραρκούν για παραγωγή δουλειάς. Η φωτογράφιση μπορεί να γίνεται νωρίς το πρωί, αργά τη νύχτα, ή το απόγευμα. Ποτέ όμως με διάθεση «ξεπετάγματος». Τότε είναι καλύτερα να αποφεύγεται.

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να παρακολουθεί το πρόγραμμα. Ούτε να φωτογραφίζει. Ο καθένας κρίνει ελεύθερα τις δυνάμεις του και την αντοχή του. Υπάρχει περίπτωση (και έχει συμβεί στο παρελθόν) κάποιος, που απλώς παρακολουθεί, να κάνει τις καλύτερες του φωτογραφίες μετά το σεμινάριο. Ακόμα και η ομαδικότητα μπορεί να μην είναι επιθυμητή από όλους και για όλες τις στιγμές. Είναι όμως καλό να αναμειγνύονται οι συμμετέχοντες μεταξύ τους και να μην εγκλωβίζονται σε στεγανές παρέες. Μην ξεχνάτε ότι σε κάθε σεμινάριο συνυπάρχουν νέοι μαθητές και παλαιά μέλη. Το σεμινάριο πρέπει να λειτουργεί και σαν ευκαιρία γνωριμίας.

Ωράριο

Οι συναντήσεις κριτικής ξεκινούν κάθε μέρα στις 10.30 ακριβώς. Η προσέλευση των συμμετεχόντων αρχίζει από τις 9.30. Όχι νωρίτερα. Στο διάστημα αυτής τής πρώτης ώρας προβάλλονται ταινίες με θέμα τον χορό, τη μουσική και τη ζωγραφική. Οι συναντήσεις συνεχίζουν μέχρι τις 14.30 περίπου. Αν μέχρι την ώρα εκείνη δεν έχουν προβληθεί όλες οι φωτογραφίες, η προβολή τους ολοκληρώνεται την επομένη. Αν δεν υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες για συζήτηση, προβάλλονται ταινίες. Οι συναντήσεις μπορεί όμως να διακόπτονται και νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια τού πρωινού γίνεται ένα ημίωρο διάλειμμα (περίπου στις 12 με 12.30). Οι βραδινές προβολές αρχίζουν συνήθως στις 19.30. Η προσέλευση των συμμετεχόντων μπορεί να αρχίζει από τις 18.30. Μπορεί όμως, κατόπιν κοινής συμφωνίας, να προηγηθεί το δείπνο κατά τις 8 και να ακολουθήσει η προβολή κατά τις 10.30. Κατά τη διάρκεια τού δεκαημέρου προβλέπονται συνολικά οκτώ συναντήσεις κριτικής και εννέα προβολές (από την επόμενη μέρα τής άφιξης μέχρι την ημέρα τής αναχώρησης).

Τεχνικές πληροφορίες

Οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούν από φέτος (2010) υποχρεωτικά ψηφιακές μηχανές. Ο κάθε φωτογράφος παραδίδει μία κάρτα αποθήκευσης , ένα CD, ή ένα στικάκι USB που περιέχει τις φωτογραφίες τής ημέρας. Οι φωτογραφίες πρέπει να έχουν μετατραπεί σε JPG και να έχουν μειωμένη ανάλυση περίπου στα 1900 Χ 1000 pixels. Ο φωτογράφος μπορεί, αν θέλει, να έχει κάνει μια πολύ χονδροειδή επιλογή (όχι όμως αυστηρή) και να έχει κάνει και μια στοιχειώδη επεξεργασία. Την επόμενη μέρα πρέπει το στικάκι ή η κάρτα που θα παραδώσει να περιέχουν μόνον τις νέες φωτογραφίες και όχι εκείνες των προηγούμενων ημερών. Τα παραπάνω σημαίνουν ότι οι φωτογράφοι πρέπει εκτός από ψηφιακή μηχανή να διαθέτουν και φορητό υπολογιστή. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιούν τον βοηθητικό υπολογιστή που βρίσκεται στην αίθουσα προβολών.

Ο φωτογράφος πρέπει να αποφασίζει, προτού παραδώσει τις φωτογραφίες του, αν τις θέλει (και ποιες) ασπρόμαυρες ή έγχρωμες (χωρίς να τις μετατρέπει σε ασπρόμαυρες) και να τις βάζει σε διαφορετικούς φακέλους (folders). Αν ο φωτογράφος έχει απορία σχετικά με το αν μερικές φωτογραφίες του τις θέλει έγχρωμες ή ασπρόμαυρες μπορεί να τις βάλει επίσης σε ειδικό φάκελο. Οι συμμετέχοντες δεν πρέπει να απασχολούν το σεμινάριο με φωτογραφίες τραβηγμένες πριν από την ημερομηνία τού σεμιναρίου. Σκοπός του σεμιναρίου δεν είναι μόνον η κριτική, αλλά η φωτογράφιση και η μετέπειτα κριτική. Δεν υπάρχει ενδεικνυόμενος συγκεκριμένος αριθμός ημερησίων λήψεων. Πάντως η μεγάλη φωτογραφική "δυστοκία" δεν διαφέρει πολύ από τη μεγάλη φωτογραφική "φλυαρία".